از كتابخانه مي رسم توي ايينه به جنازه ي خودم نگاه مي كنم و به امتحان هندسه فكر مي كنم...لب و لوچه ام اويزان مي شود...مي روم اتاق...سلام نداده هانيه مي گويد خبر خوب...دكتر گيل ابادي....همين كه اسم دكتر را مي شنوم چشمهايم گرد مي شود...مي گويم خب؟مي گويد دوباره حلقه راه افتاده...بچه ها رفته بودند تئاتر دكتر و كلي حرف زده برايشان...با همين چند كلمه ذهنم پرت مي شود به خاطره هاي راديويي امان... دوباره تسنيم...!دوباره حلقه...دوباره رئيس فيروزه اي....مثل هميشه خبر را IQ داده بود...و قرار شده به تمام كساني كه هستند و نيستند خبر بدهيم...مي ايم نت...بعد از مدت ها وبلاگ راديويي ام را باز مي كنم...و مي نويسم...به اميد روزهاي پر از عطر راديوي ديرينمان....!

تئاتر رادیویی خلواره- کارگردان: شهرام گیل آبادی- مکان: خانه هنرمندان ایران، تالار انتظامی- زمان: جمعه، ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۰، ساعت ۱۹:۳۰ به مدت ۲۰ دقیقه

ابراهیم موسوی :ما به خرداد پر از حادثه عادت داریم…

محمد جواد عبدی::بعدظهر فیروزه ای، دوستای قدیمی

فائقه تاجیک:شروعي دوباره

مينا:رسانه ای برای تسنیم 3

هانيه جوان دوست:خرداد فيروزه اي

نوشته شده در یکشنبه یکم خرداد 1390ساعت 21:39 توسط | |